Kunstdrukken van schilderijen
Sir Joshua Reynolds

Ontdek deze collectie reproducties gewijd aan Sir Joshua Reynolds (1723–1792), een toonaangevende portretschilder van het achttiende-eeuwse Groot-Brittannië en de eerste voorzitter van de Royal Academy. Aristocraten, officieren, schrijvers, actrices, gezinnen en kinderen zijn weergegeven in composities die gelijkenis, mise-en-scène en verwijzingen naar de klassieke kunst combineren. Met de onderstaande groepen kunt u de modellen, portrettypen en compositiekeuzes in de beschikbare werken vergelijken.

Joshua Reynolds, een sleutelfiguur in de Britse portretschilderkunst

De National Gallery in Londen presenteert Reynolds als de belangrijkste Engelse portretschilder van de achttiende eeuw. Hij werd geboren in Plympton, Devon, kreeg zijn opleiding bij Thomas Hudson en reisde tussen 1749 en 1752 door Italië, voordat hij zijn praktijk in Londen vestigde. Zijn studie van Rafaël, Michelangelo, Titiaan, Rembrandt, Rubens en Van Dyck voedde een ambitieuze visie op het portret.

Begin met Zelfportret en Zelfportret 2, en vergelijk ze vervolgens met Een onbekende man en Portret van een dame. De niet-geïdentificeerde modellen laten zien dat de aantrekkingskracht van een schilderij niet uitsluitend afhangt van de bekendheid van het onderwerp: kadrering, blik, licht en kleding volstaan om een sterke aanwezigheid te creëren.

De ‘Grand Style’: portret, geschiedenis en ideaal

Reynolds streefde ernaar het portret te verheffen tot het niveau van de historieschilderkunst. Hij ontleende houdingen, gebaren en structuren aan de oude meesters om zijn modellen een waardigheid te geven die verder gaat dan een eenvoudige beschrijving. Dit principe, dat vaak wordt geassocieerd met de ‘Grand Style’ of de ‘Grand Manner’, betekent niet dat alle portretten op elkaar lijken: de kunstenaar past de geleerde verwijzing aan de leeftijd, status en het verwachte karakter van het model aan.

Lady Sarah Bunbury offert aan de Gratiën verandert een dame uit de mondaine wereld in een figuur uit de klassieke oudheid. Historisch portret van Robert Brudenell, Cupido als loopjongen en Samuels roeping laten verschillende manieren zien om portret, verhaal, symbool en kostuum met elkaar te verbinden.

Italië, de oude meesters en picturale inventiviteit

Reynolds’ verblijf in Italië was bepalend. Hij bestudeerde de composities, gebaren en kleurwerkingen van de oude meesters en paste die vervolgens opnieuw toe in eigentijdse contexten. De National Gallery benadrukt dat deze praktijk van citeren en transformeren centraal staat in zijn oeuvre. Het gaat niet om het mechanisch kopiëren van een bron, maar om het samenvoegen van meerdere voorbeelden tot een nieuw beeld.

In Lady Elizabeth Delmé en haar kinderen, Lady Dashwood en haar zoon en Lady Smith en haar kinderen kunnen familiegroepen doen denken aan allegorische of religieuze composities, terwijl het portretten blijven van herkenbare personen.

Eerste voorzitter van de Royal Academy

Bij de oprichting van de Royal Academy in 1768 werd Reynolds de eerste voorzitter. In zijn toespraken tot de leerlingen verdedigde hij de studie van de meesters, het veralgemenen van vormen en de intellectuele ambitie van de schilderkunst. Deze functie plaatst de portretschilder in het hart van het Londense artistieke leven, tussen atelierpraktijk, onderwijs, tentoonstellingen en sociale contacten.

De collectie brengt verschillende persoonlijkheden uit de wereld van kunst en literatuur samen: Dr John Armstrong, John Julius Angerstein, mevrouw Abington en mevrouw Mary Robinson. De twee actrices herinneren aan de nauwe band tussen portretkunst, theater en het creëren van beroemdheid.

Een experimentele techniek en materiaaleffecten

Reynolds experimenteerde met oliën, harsen, glacis en pigmenten om de diepte van oude schilderijen terug te vinden. Deze onderzoeken leverden rijke oppervlakken op, maar sommige combinaties veroorzaakten ook craquelé of verkleuring. Het technische bulletin van de National Gallery wijdt een reeks onderzoeken aan zijn schilderijen en de conservering ervan.

Bekijk voor een vergelijking van zeer uiteenlopende uitwerkingen Portret van een dame in het wit, mevrouw George Collier, Juffrouw Nelly O’Brien en Kitty Fisher. Let op de contrasten tussen huidtinten, lichte stoffen, donkere achtergronden en accessoires.

Aristocratie, rang en sociale representatie

Een groot deel van Reynolds’ clientèle behoorde tot de Britse en Ierse aristocratie. Kleding, zuil, draperieën, landschap of gebaar benadrukken de rang. Elizabeth Gunning, hertogin van Hamilton en Argyll, Elizabeth Kerr, markiezin van Lothian en Frances, gravin van Lincoln tonen drie variaties op deze beeldtaal.

Bij de mannelijke modellen kunt u John Murray, 4e graaf van Dunmore, James, 7e graaf van Lauderdale, Charles Stanhope, 3e graaf van Harrington en de 4e hertog van Queensberry vergelijken. De rang wordt aangegeven, maar de uitdrukking en pose geven elk portret een eigen karakter.

Vrouwenportretten: kleding, gebaar en karakter

De vrouwenportretten in de collectie bieden een grote variatie aan uitsneden. Lady Elizabeth Hamilton, Lady Elizabeth Compton, Lady Elizabeth Seymour-Conway en Lady Caroline Howard maken het mogelijk jurken, kapsels, sieraden en houdingen te vergelijken.

Andere portretten leggen de nadruk op een meer intieme of meditatieve aanwezigheid: Elizabeth Falconer in contemplatie, mevrouw Jane Braddyll, Juffrouw Mary Hickey en Portret van Miss Bullock. Het licht op het gezicht en de plaatsing van de handen zijn hier belangrijker dan een overvloed aan attributen.

Jeugd, spel en fantasiefiguren

Reynolds ontwikkelt een zeer herkenbaar repertoire rond de jeugd. Het aardbeienmeisje, Hoofd van een jongen, Juffrouw Jane Bowles en Een meisje met haar hond combineren gelijkenis, spontaniteit en enscenering.

De zogenoemde fantasievoorstellingen gaan verder in hun allegorie: Het kind Hercules, Het kind Johannes de Doper in de woestijn, Infant Academy, The Mob Cap en Engelenhoofden, Miss Frances Gordon. Echte kinderen kunnen zo de trekken aannemen van historische, religieuze of mythologische personages.

Families, broers en zussen en groepsportretten

Een groepsportret vraagt om meerdere blikken, gebaren en silhouetten te ordenen zonder de eenheid van de compositie te verliezen. De dames Waldegrave, Amabel en Mary Jemima Yorke en George en Elizabeth Capel laten zien hoe fysieke nabijheid de familieband kan uitdrukken.

In De familie Temple, Jane, gravin van Harrington, met haar zonen en Thomas en Martha Neate met hun voogd maken de verschillen in leeftijd, positie en kleding de hiërarchie binnen de groep direct leesbaar.

Officieren, macht en het portret in actie

Voor militairen zet Reynolds uniformen, paarden, landschappen en dynamische gebaren in. Kapitein George K. H. Coussmaker, Sir Jeffrey Amherst, Kapitein Robert Haldane van Gleneagles en Een officier te paard variëren in plechtigheid en beweging.

Het portret van kapitein Robert Orme, gepresenteerd door de National Gallery laat zien hoe Reynolds een door Italiaanse bronnen geïnspireerde pose gebruikt om urgentie en heldhaftigheid uit te drukken. Deze methode helpt bij het lezen van de militaire portretten in de collectie: de houding is vaak net zo betekenisvol als het uniform.

Publieke figuren, geestelijkheid en de Atlantische samenleving

Reynolds’ clientèle reikt verder dan alleen de aristocratie. Robert Hay Drummond, aartsbisschop van York, Lord Lifford, Richard Peers Symons en Charles Carroll de Carrollton behoren tot verschillende religieuze, juridische of politieke kringen.

Ook het bestelsysteem en de vermogens van sommige modellen passen binnen de imperiale en commerciële geschiedenis van de achttiende eeuw. De National Gallery doet onderzoek naar de banden tussen haar collecties, slavernij en de koloniale economie. Deze historische dimensie nodigt uit om portretten niet alleen als individuele afbeeldingen te bekijken, maar ook als documenten over de sociale en economische structuren van hun tijd.

Een reproductie van Joshua Reynolds kiezen

Begin bij het kiezen van een werk met het type portret. Een buste tegen een donkere achtergrond zorgt voor direct contact; een staande figuur biedt meer ruimte aan kleding en decor; een familiegroep brengt een grote muur tot leven; een fantasiefiguur past bij een verzameling rond jeugd of allegorie. Portretten met rode draperieën, uniformen en landschappen hebben een theatraler palet dan ingetogen bustes.

• Voor een aristocratische galerij: combineer gravinnen, hertogen en figuren uit hofkringen.
• Voor een familiethema: combineer moeders, kinderen, broers en zussen en groepen.
• Voor een dramatische sfeer: geef de voorkeur aan officieren, historische portretten en allegorische figuren.
• Voor de beschikbare opties: bekijk elk product en selecteer de voorgestelde drager en afmetingen voor de betreffende afbeelding.

Vergelijk voor strakkere uitsneden James Coutts, Henry Drummond, Thomas Bowlby en John Barker.

Drie werken van Lawrence en Grant om van elkaar te onderscheiden

Drie actieve producten in deze collectie zijn niet door Reynolds geschilderd. Portret van kolonel Thomas Wildman en Lord Amherst worden toegeschreven aan Sir Thomas Lawrence. Zelfportret tijdens de jacht in rode kleding en hoge hoed wordt toegeschreven aan Sir Francis Grant.

Deze werken blijven beschikbaar omdat ze momenteel in de collectie staan, maar hun volledige auteursnaam wordt vermeld en ze mogen niet worden gepresenteerd als schilderijen van Joshua Reynolds. Het enige product als concept is niet vanuit de tekst gelinkt en de status ervan blijft ongewijzigd.

Veelgestelde vragen over Joshua Reynolds en deze collectie

Waarom is Joshua Reynolds belangrijk in de geschiedenis van de Britse kunst?

Hij was de toonaangevende Engelse portretschilder van zijn tijd en de eerste voorzitter van de Royal Academy. Zijn onderwijs en praktijk droegen eraan bij dat het portret meer historische en intellectuele ambitie kreeg.

Wat wordt bij Reynolds bedoeld met de ‘Grand Style’?

Het gaat om een opvatting die het onderwerp verheft door verwijzingen naar oude meesters, de oudheid, allegorie en historieschilderkunst, terwijl de gelijkenis met het model behouden blijft.

Waarom schilderde Reynolds zo vaak kinderen?

Dankzij de kindertijd kon hij beweging, expressie en fantasiefiguren onderzoeken. Sommige portretten blijven zeer individueel, terwijl andere het model veranderen in een mythologisch, religieus of allegorisch personage.

Zijn alle werken in deze collectie van Reynolds?

Nee. Drie actieve producten dragen duidelijk de namen van Sir Thomas Lawrence of Sir Francis Grant. Ze worden in het betreffende gedeelte apart vermeld om verwarring over de toeschrijving te voorkomen.

Zijn voor alle portretten dezelfde formaten beschikbaar?

Nee. De verhoudingen en opties verschillen per afbeelding. Op de productpagina staan na selectie de daadwerkelijk beschikbare dragers en afmetingen.